Ludwik Pinkus
Lekarz i działacz socjalistyczny
- Urodzony
- 1878, Płońsk
- Zmarł
- 1926, Łódź
Ludwik Pinkus urodził się 6 listopada 1878 roku w Płońsku, a zmarł 20 października 1926 roku w Łodzi. Był lekarzem bakteriologiem, dentystą i działaczem robotniczym. Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, po czym zamieszkał w Łodzi. Pracował jako lekarz referent Kasy Chorych miasta Łodzi oraz kierownik Zakładu Rozpoznawczo-Leczniczego. Należał do Komisji Bibliotecznej Towarzystwa Lekarskiego Łódzkiego i Stowarzyszenia Społeczno-Lekarskiego.
Od 1905 roku należał do Polskiej Partii Socjalistycznej, a od 1906 roku do PPS-Lewicy. W latach 1906-1908 oraz 1909-1910 był członkiem Centralnego Komitetu Robotniczego PPS-Lewicy. Działał w Łodzi, między innymi w Okręgowym Komitecie Robotniczym partii i komitecie redakcyjnym „Łodzianina”. W 1909 roku był więziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Był synem lekarza Władysława (Wołka) Pinkusa i Gustawy z domu Grünbaum. Jego żoną była Sara z domu Lajchter; mieli syna Gustawa Kazimierza, urodzonego w 1921 roku. Pinkus został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Brackiej w Łodzi.
Na podstawie artykułu „Ludwik Pinkus” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.