Marian Fuks

Marian Wacław Fuks (1914-2022) był polskim historykiem pochodzenia żydowskiego, profesorem nauk humanistycznych i wykładowcą akademickim. Urodził się w Płońsku, w rodzinie żydowskiej, a zmarł w Warszawie. Studiował w Szkole Reporterów Dziennikarskich, a po wojnie na Uniwersytecie Warszawskim. Uzyskał tam doktorat i habilitację; tytuł profesora otrzymał w 1993 roku.

We wrześniu 1939 roku został zmobilizowany, a następnie aresztowany i osadzony w sowieckich więzieniach oraz łagrach. Po uwolnieniu w 1941 roku służył w 1 Warszawskiej Brygadzie Pancernej im. Bohaterów Westerplatte. Od 1968 roku pracował w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie, którego dyrektorem był w latach 1968-1969 i 1971-1973. Przez 20 lat redagował kwartalnik „Biuletyn ŻIH”. Zajmował się historią Żydów w Warszawie, żydowską prasą i kulturą, muzyką, biografistyką oraz Holokaustem. Opublikował ponad tysiąc prac, w tym książki o prasie żydowskiej w Warszawie i muzyce. W 1963 roku odnalazł miejsce urodzenia Stanisława Moniuszki w Ubielu i zorganizował tam muzeum poświęcone kompozytorowi.

Na podstawie artykułu „Marian Fuks (historyk)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.