Józef Budko

Józef Budko był żydowskim grafikiem, malarzem, krytykiem artystycznym i działaczem syjonistycznym, urodzonym w 1888 roku w Płońsku. Pochodził z rodziny chasydzkiej. W młodości uczył się języka hebrajskiego oraz uczęszczał do szkół między innymi w Częstochowie i Łomży. Od 1902 roku kształcił się w Wileńskiej Szkole Rysunku, a także pracował jako nauczyciel malarstwa. W 1910 roku rozpoczął studia na Akademii Sztuk w Berlinie, gdzie był uczniem Hermanna Strucka.

Tworzył głównie akwaforty i drzeworyty. W jego dorobku znajdowały się prace o tematyce religijnej, ekslibrisy oraz ilustracje do książek Icchoka Lejba Pereca, Szaloma Asza, Szolema Alejchema i Chajima Nachmana Bialika. Zajmował się również typografią i zaprojektował własną czcionkę. Po przejęciu władzy w Niemczech przez nazistów wyjechał do Palestyny. W 1935 roku został dyrektorem Szkoły Rzemiosł Artystycznych „Nowy Becalel” w Jerozolimie. Zmarł tam 16 lipca 1940 roku i został pochowany na cmentarzu na Górze Oliwnej.

Na podstawie artykułu „Józef Budko” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.