Feliks Malanowski

Feliks Malanowski urodził się 17 maja 1906 roku w Płońsku, a zmarł 5 kwietnia 1976 roku we Wrocławiu. Był polskim lekkoatletą, sędzią, działaczem sportowym i dziennikarzem. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim oraz CIWF. Specjalizował się w biegach średniodystansowych. Pięciokrotnie zdobył mistrzostwo Polski: w biegu na 1500 metrów w 1928 roku oraz w sztafecie 4 × 400 metrów w latach 1925-1928. Był także medalistą krajowych mistrzostw na dystansach 400, 800 i 1500 metrów oraz w biegu przez płotki.

W 1928 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie w biegu na 800 metrów i sztafecie 4 × 400 metrów, odpadając w przedbiegach. Był rekordzistą Polski na 800 i 2000 metrów oraz w sztafecie 4 × 400 metrów. Od 1934 roku pracował w Wolnym Mieście Gdańsku jako nauczyciel wychowania fizycznego i dziennikarz. W czasie okupacji działał konspiracyjnie, a w latach 1941-1945 był więziony w obozach Auschwitz i Mauthausen. Po wojnie mieszkał we Wrocławiu, gdzie kierował Okręgowym Związkiem Lekkiej Atletyki i działał w Polskim Związku Lekkiej Atletyki. Propagował sport i idee olimpijskie wśród młodzieży.

Na podstawie artykułu „Feliks Malanowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.